با این دوگانگی چه کنم که قلبم را تاب از تو یاد نکردن نیست و قلم را تاب از تو نوشتن.

چگونه شعله های دوست داشتنت در دلم زبانه بکشد و یک یک یافته های قلبم را به خاکستر ننشاند؟ چگونه قلم به نیت نوشتن نامت بر صفحه دفتر فرود آید و دفتر را به آتش نکشاند؟

نمی دانم این دفعه چندمی است که نامه ای را نذر ضریح دستانت می کنم و نمی دانم چندمین بار است که آن را برای همیشه در کشوی بی حاصلی های عمرم بایگانی می کنم.

هر روز که می گذرد، انتظار سخت تر می شود و کاسه صبرمان لبریزتر. نمی دانم چندمین بار است که آن را برای همیشه در کشوی بی حاصلی های عمرم بایگانی می کنم.

هر روز که می گذرد انتظار سخت تر می شود و کاسه صبرمان لبریزتر. نمی دانم در هیاهوی پاییز، فروردین ظهور تو در کدام نقطه
زمان بهار را با زمین گره خواهد زد؟

روزهای نیامده تاریخ، گرمای آفتاب وجود تو را، چشم به راه مانده است روزهایی که لحظه لحظه اش نام تو را فریاد می کنند، برگرد و ما را از حصار جاهلیت مدرن امروز رهایی بخش،

این تعداد زیادی از دوستان چجوری به شما پیام ارسال کردند

سلام امیدوارم که در شادی و سلامتی باشی … ببخش سایتم زیاد پر بار نیست چون که وقت ندارم برای کنکور درس می خونم … مطالب تو هم خوبه…